Terugkijkend op al die ochtenden en avonden tussen de reeën, dan is dit verhaal in woord en beeld het uiteindelijk resultaat. Het resultaat van vele kilometers struinen door het domein van onze reeën. Vele keren per jaar loop je zo een zelfde route in een bepaald gebied af. Maar hoe meer ik er kom, des te beter herken en ontdek ik de veranderingen in het gedrag van de reeën. Hun gedrag wat mee beweegt met de seizoenen. Ik kan me daarbij vaak verbazen over de geringe kennis van de moderne mens van de natuur om haar heen. Natuur die, alhoewel vrijwel zonder uitzondering door mensenhanden gemaakt, altijd boeit en lonkt. Van kinds af aan is bij mij die drang om naar buiten te gaan er geweest. Iedere wandeling, iedere afgelegde meter, is daarbij weer anders. Daar buiten is geen dag gelijk aan de ander en uitgeleerd raak je in deze nooit. Die beelden die zijn er al, je hoeft ze alleen nog maar mee naar huis te nemen.

Wil je in Nederland reeën, zien, maar ook fotograferen dan zal er de nodige vrije tijd in geïnvesteerd moeten worden. Je hebt een bepaalde vasthoudendheid nodig. Groot voordeel voor mij is dan dat de reeën er net zoals ikzelf altijd vroeg bij zijn. Die gekoesterde momenten daar buiten spelen zich dan ook af in de vroege (en late) uurtjes. Uren waarop Nederland nog slaapt en er nog ruimte is voor onze reeën op dit overvolle stukje rivierdelta.

Harry Velders